Biyernes, Hunyo 24, 2011

Ang Kalayaan

Sobra akong nasasaktan, sobra sobra na ang aking paghihirap.
 para lang sa mga mahal ko sa buhay. sobra akong malungkot kapag ang pinag hihirapan ko ay sa wala napupunta. katulad ng pag papasaya ko sa lahat ng tao na nasa paligid ko. pero mas masaya ako kapag walang problema ang magulang ko at ang mahal ko na si kristel.

sobrang akong nahihirapan sa situation ko. lahat ginawa ko na para lang makita kayong masaya at ikaw na masaya. ngunit hindi ko makaya kapag na pupunta sa wala ang aking mga ginagagawang sakripisyo lalo na ang gawin kayo at ikaw na masaya sa tabi ko. wala naman akong hinihiling nakapalit, ang gusto ko lang masaya ka at maramdaman ang kalayaan sa mundo at alapaap.

hindi ko na kaya pang masaktan, sa pag distansya kong ito sana meron sana akong aral na matutunan at ang mga tao na nasa paligid ko. nawa'y dapat pahalagahan nila ang bawat segundo ng mga tao na nasa paligid nila. masakit isipin at sa pakiramdam ang lumayo at mag sakripisyo para sa mahal mo.

anong magagawa ko kung nasasaktan ako para sa inyo at iyo. walang dapat pag sisihan dahil pinili ko ang ganitong sitwasyon ang ganitong bagay na walang hanggang. kasi mahal ko kayo at ayaw ko na kayo'y masasaktan.

Sana'y maraming taong mag babago sa mga segundo na wala ako lalo na sa mga mahal ko sa buhay.

hindi naman ako mamatay, lalayo lang ako at hahanapin ko ung tamang landas na ako at kayang humarap sa inyo mga magulang ko at para sa mahal ko. hindi ko kayo iiwan. gusto ko lang lumayo dahil ayaw kong masaktan sa mga nararamdaman ko at sa pagbalik ko ay nakamit ko na ang gusto kong pangarap para maibigay at maipadama ko sa inyo ang tunay na naging aral at kalayaan ko.





//champie

Walang komento:

Mag-post ng isang Komento